3   276
184   221
11   281
13   290
16   335
18   367
26   386
5   202
28   227
6   217

Mijn eerste keer: valpartij tijdens het wielrennen

Mijn eerste keer: valpartij tijdens het wielrennen

In deze serie delen wij onze ”eerste keer”. Vandaag is het een iets minder leuke ervaring tijdens het wielrennen, namelijk een valpartij. Hoewel ik veel kilometers maak en al bijna vijftien jaar fiets, was het me (gelukkig) nog nooit overkomen. Eens moet de eerste keer zijn, zegt men weleens. Vandaag deel ik alles over mijn eerste valpartij tijdens het wielrennen.

Het was me nog nooit overkomen. Oké, ik moet eerlijk bekennen dat ook ik heus weleens ben gevallen bij het stoplicht, omdat ik mijn schoenen niet uit de pedalen kreeg. Maar over deze manier van vallen ga ik het vandaag niet hebben. Meestal is zo’n valpartij bij het stoplicht vrij onschuldig. Je valt namelijk vanuit stilstand om en dan blijft de schade (hopelijk) beperkt.

Nooit eerder was ik tijdens het fietsen (op snelheid) onderuit gegaan. Gelukkig! Toch kan het altijd gebeuren. Dit artikel is dan ook niet bedoeld om anderen bang te maken, maar eerder bewust. Een ongeluk zit in een klein hoekje en als wielrenner ben je nou eenmaal kwetsbaar.

Valpartij

Het was maandagmiddag en ik had niet mijn dag. Je kent het vast wel; zo’n dag waarop alles misgaat. Ik was er helemaal klaar mee en ik besloot op de fiets te stappen om mijn frustratie eruit te trappen. Dat bleek achteraf niet zo’n goed idee. Ik koos mijn favoriete route langs het strand en het nare gevoel trok langzaamaan weg. In mijn hoofd klaarde alles op. Wat is fietsen dan fijn, hè? Ik was bijna thuis, toen het misging.

Ik moest een drukke kruising over. Mijn stoplicht stond op groen, toen ik op de kruising afkwam. Mijn reactie was om nog even hard aan te zetten, want dan kon ik het stoplicht halen en hoefde ik niet te wachten. Het volgende moment voelde ik een harde klap.

Ik werd wakker op mijn rechterzij, maar mijn linkerzij brandde. Meteen bewoog ik mijn benen. ‘Voel ik ze nog?’ Hoewel mijn linkerbeen moeilijk op te tillen was, had ik er wel gevoel in. Ambulancemedewerkers legden me op een brandcard. Eenmaal in de ambulance werd ik een beetje helder. Wat was er gebeurd? Een scooter van links. ‘Hoe had ik die kunnen missen?’ Op de kruising waar ik op af fietste, wordt gebouwd. Hierdoor zijn precies op de hoek hoge schotten geplaatst. Je kunt verkeer van links niet zien. Gek genoeg had ik me ook helemaal niet beseft dat daar iets vandaan had kunnen komen. Hoewel ik van rechts, kwam had ik moeten wachten vanwege haaientanden. Deze valpartij was dus mijn eigen stomme schuld.

Al met al heb ik behoorlijk geluk gehad. In alle waarschijnlijkheid ben ik door de lucht gevlogen en in één klap op het asfalt beland. Hierdoor heb ik weinig schaafplekken, maar heeft mijn ribbenkast me tijdens deze valpartij op moeten vangen. Ook heeft mijn hoofd, wonder boven wonder, de grond niet geraakt. Ik besef me dat het veel erger af had kunnen lopen. Zelfs mijn Canyon is, op wat krasjes en een scheef stuur na, nog heel.

Bewustwording

Het deed me wel weer beseffen hoe kwetsbaar je bent als wielrenner. Bij iedere kruising kan er verkeer uit alle hoeken komen. Hoewel je zelf natuurlijk weleens iets over het hoofd kan zien, kan een ander jou ook over het hoofd zien. Een ongeluk zit dan zeker in een klein hoekje.

Nogmaals; ik wil met dit artikel helemaal geen angst zaaien, maar vooral bewustwording creëren. Let goed op in het verkeer en -je kunt het niet vaak genoeg benoemen- draag altijd een helm! Hoewel ik deze keer niet op mijn hoofd ben gevallen, kan een helm zeker ernstig letsel voorkomen.

Heb jij ervaring met een valpartij tijdens het wielrennen?

Tekst: Japke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *