3   276
184   221
11   281
13   290
16   335
18   367
26   386
5   202
28   227
6   217

Inspirerend fietsverhaal: cyclo’s rijden als vrouw?

Inspirerend fietsverhaal: cyclo’s rijden als vrouw?

In deze serie delen we gastblogs van enthousiaste vrouwen die fietsen. Vandaag is Miranda Bik aan de beurt. Als fanatieke fietser heeft ze al meerdere cyclo’s gefietst en inspireert met haar ervaringen graag andere vrouwen. Cyclo’s rijden als vrouw? Miranda deelt haar eigen twijfels vooraf, maar hoopt met haar verhaal andere vrouwen te motiveren om ook eens een cyclo te gaan rijden.

Mijn naam is Miranda Bik, onderwijspedagoog en momenteel zij-instromer bij de pabo. In het dagelijks leven sta ik als leerkracht voor groep 1 t/m 4, maar eigenlijk doe ik graag alsof ik fulltime wielrenner ben. Ik heb altijd al veel gefietst en door mijn vriendengroep ben ik gaan wielrennen. Toen ik vervolgens een wielrennende vriend kreeg, kon ik niet anders dan mijn eerste eigen racefiets aanschaffen!

Van begin af aan was ik al vrij fanatiek. Op heuveltjes in Limburg wilde ik altijd als eerste boven zijn (dit lukte lang niet altijd). Bij elk sprintje in de groep deed ik mee. Als we moesten kiezen tussen een lang of een kort rondje, stemde ik altijd voor lang. Zodoende denk ik dat veel van mijn (fiets)vrienden ‘vrij fanatiek’ een understatement vinden. Toch kon ik mijn fanatisme in mijn fietsvriendengroep niet altijd even goed kwijt. Niet iedereen had altijd behoefte aan die competitie en op een gegeven moment ken je je plek in de groep ook wel. Dan is er weinig meer om voor te strijden. Toen ik dus een aantal jaar geleden de cyclo’s ontdekte, ging er een wereld voor mij open! Cyclo’s rijden als vrouw, hier wil ik jullie graag meer over vertellen.

Wat is een cyclo?

Cyclo’s (of cyclosportieve) zijn er in allerlei soorten en maten, maar eigenlijk is het een wielrenwedstrijd waar iedereen zich voor in kan schrijven. Je kan het een beetje vergelijken met een hardloopevenement zoals de dam-tot-dam-loop. De bekendste qua naam is denk ik de Marmotte (zelf nog nooit gereden), maar als je gaat googlen kan je er honderden vinden. Cyclo’s zijn meestal eendaagse wedstrijden. Soms duren ze meerdere dagen en ze vinden meestal plaats in de heuvels of bergen. Je kunt kiezen uit verschillende afstanden. Het heeft wel iets weg van een toertocht, maar het belangrijkste verschil is dat er aan het eind van de dag een klassement wordt opgemaakt. Iedereen probeert hier zo hoog mogelijk in de eindigen.

Waar bij toertochten het aantal vrouwelijke deelnemers de laatste jaren gelukkig gestaag stijgt, blijft het aantal vrouwen bij cyclo’s helaas nog altijd een beetje achter. Als ik tussen mijn eigen fietsvriendinnen kijk, merk ik dat vrouwen over het algemeen wat terughoudend zijn met meedoen aan zo’n event. Ik hoor vaak: ‘Dat kan ik toch niet?’. ‘Wat nou als ik pech krijg onderweg?’. ‘Straks rijd ik helemaal alleen achteraan!’.

Waarom cyclo’s?

Deze terughoudendheid is volgens mij nergens voor nodig. Het niveau onder de deelnemers is over het algemeen erg wisselend, dus de kans is groot dat er ook iemand van jouw niveau meerijdt. Mijn eerste cyclo was in september 2016; de Rothaus Riderman, een 3-daagse wedstrijd. Ik reed die zomer zo’n 2 a 3 keer per week rondjes van maximaal 60km, met zo’n 23km/u. Wanneer ik in een groepje met vrienden reed, reden we vaak wel wat sneller, zo’n 27km/u en reden we ook weleens een 100km rit. Het scheelde dat ik gewend was in groepjes te rijden en daar tijdens de cyclo ook van kon profiteren. Ik kwam uiteindelijk lang niet als laatste over de finish, maar ook zeker niet als eerste. De ervaring om mijzelf te meten met andere wielrenners (vrouw én man) vond ik geweldig en dit wakkerde mijn fanatisme alleen maar aan. Als je het fanatisme in je voelt om jezelf te vergelijken met andere wielrendames of je graag een leuke uitdaging aan wilt gaan, zou ik zeker een cyclo proberen.

Wanneer je pech krijgt onderweg is er vaak voldoende hulp. Is het er niet van de organisatie, dan zijn andere renners of toeschouwers wel bereid je een helpende hand toe te steken. Bang zijn om laatste te worden is ook niet nodig, dit is namelijk geen schande. Bij sommige evenementen is er zelfs een trui voor de laatste deelnemer en is dat een strijd op zich. Dit maakt het dan ook weer makkelijker maakt om geen allerlaatste te worden, mocht je deze ambitie niet nastreven!

Welke cyclo kies je?

Zoals ik al zei zijn de meeste cyclo’s in de heuvels of bergen, het is daarom wel handig om daar al eens gereden te hebben. Ter voorbereiding daarop zou je de blog voorbereiding op fietsen in de bergen kunnen lezen. Wanneer je vervolgens je eerste hoogtemeters gemaakt hebt en nog steeds zin hebt in een cyclo, is het tijd om een mooi evenement uit te zoeken. Google kan je hierbij goed op weg helpen en op de website van cyclokalender vind je een behoorlijk uitgebreid overzicht van evenementen met linkjes naar de desbetreffende websites. Vaak is op de website ook de minimaal te rijden gemiddelde snelheid te lezen en wat er gebeurt als je dit onverhoopt toch niet redt. Meestal kan je er voor kiezen de rit uit te rijden zonder officiele finish, of in te stappen in de bezemwagen. Ook staat er vaak informatie over de hulp onderweg.

Verder kun je vaak ook op de website terugvinden of, en zo ja hoeveel, verzorgingsposten er onderweg zijn zodat je weet wat je zelf mee moet nemen aan eten en drinken. Vervolgens is het goed om op zoek te gaan naar ervaringen van mensen! Het liefst lees ik ervaringen van andere dames, omdat die toch vaak een ander perspectief op de rit hebben. Als ik weinig informatie over een event kan vinden, benader ik mensen die een blog geschreven hebben persoonlijk voor meer informatie. Heel leuk als zij zelf ook weer deelnemen, want dan leer je elkaar direct alvast kennen. Zeker bij meerdaagse evenemten ontstaat er een leuke sfeer onder de deelnemers. Van startschot tot finish ben je elkaars concurrent, maar na de finish drink je samen een drankje en in het startvak wens je elkaar succes.

Hoe bereid je je voor?

Heb je een leuke cyclo uitgezocht, je ingelezen en inmiddels ook ingeschreven dan is het zaak om te zorgen dat je zelf fit blijft en je materiaal in orde is. Je hoeft geen super fancy fiets te hebben, maar hij moet wel degelijk zijn. Ik had een instapmodel (aluminium trek) voor mijn eerste cyclo en die voldeed prima. Zorg dat je remmen het goed doen, je remblokjes niet versleten zijn en je versnellingen goed zijn afgesteld. Dit wil je allemaal kunnen gebruiken. Verder is het handig een beetje te oefenen om uit de wind te rijden (dus achter iemand aan). Wanneer je goed in een groep kunt rijden, kun je daar behoorlijk van profiteren. Oefen ook met eten tijdens het fietsen. Hierbij ook mijn gouden tip: open de verpakkingen van je reepjes alvast voordat je vertrekt! Dan hoef je hier op de fiets niet zo mee te stuntelen. Het belangrijkste blijft natuurlijk om te genieten van je fietsrondjes, want daar doe je het uiteindelijk voor.

Als je besloten hebt een cyclo te gaan rijden, en over een tijdje zenuwachtig in je startvak staat, laat je dan niet direct na de start demotiveren wanneer iedereen als een gek van start gaat. De eerste 10 minuten is vaak een wedstrijd op zich. Ik wist de eerste keer niet wat me overkwam en dacht direct aan uitstappen. Echter is de adrenaline bij iedereen na een minuut of 10 vaak wat gezakt en wordt er dan op een beheersbaarder tempo doorgereden.

Ben je geïnspireerd en denk je er aan om zelf misschien een keer deel te nemen? Op www.minigigscyclingteam.nl kun je de ervaringen van mijn fietsvriendenteam met verschillende cyclos lezen. Heb je nog vragen over cyclo’s rijden als vrouw of andere vragen? Zoek me dan even op op Instagram. Heel veel fietsplezier en wie weet zien we elkaar een keer aan de start!

Bedankt Miranda, voor je ontzettend inspirerende verhaal over cyclo’s rijden als vrouw! Hopelijk ontdekken ook andere vrouwen dankzij jou hoe tof het is om cyclo’s te rijden.

4 Comments

  1. Claudia
    mei 26, 2020 / 9:27 am

    Mee eens, cyclo’s zijn echt onwijs leuk!! Je krijgt er zoveel energie van en je wilt alleen maar meer cyclo’s rijden. Miranda, ik kan je de Marmotte alleen maar aanbevelen; hij is dit jaar uitgesteld tot september en de inschrijvingen zijn nog open.

    • Redactie
      Auteur
      mei 26, 2020 / 10:25 am

      Leuk!!

  2. Krista
    mei 26, 2020 / 10:18 am

    Heel erg leuk verhaal! Ik zou dit jaar mijn eerste cyclo gaan rijden, de Trois Ballons, maar die is helaas gecanceld vanwege Corona 🙁 Of nouja, verplaatst naar augustus maar ik heb weinig geloof dat het dan wel doorgaat. Maar goed, doortrainen dan maar en hopelijk volgend jaar het debuut!

    • Redactie
      Auteur
      mei 26, 2020 / 10:25 am

      Wat jammer! Hopelijk volgend jaar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *